Re-integreren

Nou daar is dan weer eens een stukje van mijn hand. Het is een tijdje stil geweest. Er gebeurde genoeg, maar niet altijd zin en puf om wat te schrijven. Mijn dagen zijn tegenwoordig goed gevuld dus dan schiet het er snel bij in. Laat ik dus maar beginnen waar ik de vorige keer ben geëindigd.

Weer aan het werk

In september ben ik weer begonnen met werken. Twee uurtjes per dag en dat tot begin oktober. Toen heb ik een arbeidsdeskundig onderzoek gehad. Dit onderzoek was omdat ik al meer dan een jaar ziek ben. Ik heb tussendoor wel wat gewerkt, maar dat was op arbeidstherapeutische basis (dus stond 100% ziek gemeld). Na dit onderzoek heb ik een re-integratie schema opgesteld. Het komt er op neer dat ik per twee weken twee uur toevoeg aan mijn werkdag. Op het moment van schrijven werk ik 16 uur per week. Als ik dit tempo kan volhouden dan zal ik halverwege januari op weer op mijn normale 32-urige werkweek zitten.

Longen

Bij de MRI van mijn lever had men geconstateerd dat ik vocht achter mijn longen had. Daarom werd ik doorverwezen naar de longarts en had ik eerst een telefonisch consult. Er werden wat vragen gesteld en ik gaf aan dat mijn klachten al stukken minder waren dan in de periode na mijn operatie, toen was praten soms al moeilijk. Eind september moest ik heen voor een CT-scan. Het vocht bleek er nog steeds te zitten dus werd er een afspraak gemaakt voor een pleurapunctie en/of longdrainage. Dit vond anderhalve week na mijn CT-scan plaats. Blijkbaar was er al veel vocht verdwenen, want het aanprikken moest twee keer (De foto is genomen op de longkamer en mijn trouwe eenhoorn mascotte is ook weer van de partij). De eerste keer kregen ze geen vocht en de tweede keer een beetje. Dit bleek achteraf te weinig om te kunnen beoordelen, het was een zogenaamde ‘dry tap’. Dus nu moet ik half november weer heen voor een longfoto. Ik word echt goed in de gaten gehouden, want de chirurg belt regelmatig om te checken hoe het gaat en of zijn doorverwijzingen ook daadwerkelijk zijn ingepland. Hij vertelde dat ik in januari 2022 weer in het ziekenhuis word verwacht voor bloedonderzoek, een MRI van mijn lever en een CT-scan van mijn longen. De controle van mijn lever is dus om de vier maanden.

Baarmoeder

Tussen alle bedrijven door had ik ook nog de Hysteroscopie. In mijn vorige blog had ik hier al over geschreven. Eenmaal in het ziekenhuis vertelde de gynaecoloog dat hij eigenlijk wilde afzien van het onderzoek. Dit omdat het weefsel wat ze de vorige keer hadden afgenomen in orde was. Hij vermoedde hij dat er niets nieuws uit dit onderzoek zou komen. Omdat het geen prettig onderzoek was en omdat ik (nog) geen pijnstilling mag vond hij het, gezien mijn voorgeschiedenis, voor mij te belastend. Ik wilde wel dat het doorging omdat ik dan anders toch zou blijven afvragen waar het bloedverlies vandaan kwam. Dus besloten we het toch door te laten gaan. Nou dat heb ik geweten. Het was echt verschrikkelijk. Wat een pijn en ik kan zeggen dat ik inmiddels wel wat gewend ben op dat gebied. Uiteindelijk is het met een kleinere buis/camera toch gelukt en bleek alles er goed uit te zien. Achteraf vraag ik mij wel af waarom men in dit ziekenhuis (dit was namelijk niet in Amsterdam UMC) niet met (plaatselijke) verdoving werkt. In sommige andere ziekenhuizen doen ze dat namelijk wel, maar dat las ik later pas. Maar ja, pijn vergeet je weer en de uitslag was goed, dus kan ik dat weer wegstrepen van dingen die nog spelen. Ik zal proberen de volgende keer iets sneller wat te schrijven.

Liefs,
Marjan

9 gedachten over “Re-integreren

    1. Marjan Berichtauteur

      Doe ik zeker. Het is nu even een nieuw ritme vinden. Ik sta nu nog met een been aan de patiënt kant en met een been in het ‘normale’ leven. Soort van Twilight Zone 🤪

      Like

  1. Annie

    Goedemorgen
    Fijn om te horen dat het goed gaat en je werk weer opgepakt heb
    Best al veel 16 uur.
    Hopende dat je geen pijnlijke onderzoeken meer krijgt
    Liefs Annie en Peter

    Like

  2. cessnajohn

    Wow Marjan, dank voor dit bericht. Dit had een jaar geleden ook nooit gedacht! Fijn dat het zo goed gaat! 16 uur: klinkt goed. Sterkte en volhouden he. Die 32 uur komt er snel genoeg aan. Groeten, Jan en Roberta

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s